خدا را ثابت کردم
نه به خاطر مجازات گنهکار و نه گوشمالی متمردین و مغضوبین
 و نه نشان دادن راه درست
و نه به خاطر هوری ها و نه قلمان ها
و نه به خاطر جزای خوبان و صالحان و نه به خاطرعسل ،شیر و یا میوه
بلکه برای تکمیل احساسات باید خدا باشد
برای اتمام احساسات و پر شدن ظرفیت حس انسانیت باید معادی باشد.
همه از بلا تکلیفی احساسشان و لنگ در هوا ماندن فکرهای خوبشان رنج می برند .
هنگامی که همه برای تو کف می زنند و چه به حق  و ناحق تو را ستایش می کنند و در پوست خود نمی گنجی.ولی  گنجایشی باید باشد تو را.
هنگامی که پدر مادر را نگاه می کنی و در نی نی چشمانتان  یک خلا  فاصله است  برای لمس کامل اشتیاق یکدیگر
هنگامی که عزیزی را دربستر بیماری می بینی و از ته دل  آرزو می کنی که کاش می توانستی عذابش راکم کنی و و کاش جای او بودی و این حست  همین طور وسط هوا و زمین رهایت می کند
هنگامی که  هم رزمت را ، یاورت را دوستت را با تمام قدرت در آغوش می فشاری و باز هم حست را کال می یابی .
هنگامی که فرزندت را با تمام شوق و ولع  می بوسی و باز هم سیراب نمی شوی .
هنگامی که بهترین  و زیباترین فکرهایت را آرزو می کنی از ته دل آرزو می کنی ولی نمی شوی
برای اتمام تمام اینها  جوابی باید باشد .
دنیایی دیگر
معادی  دیگر
خدایی دیگر
لطیفی دیگر